Masz do mnie żal?
Owszem.
Serio?
Podziel się tym ze mną.
Hyeyun nie jest taka głupia.
Jestem wrażliwy i rozsądny.
- Co z tego? - Zaufaj mi.
W czasie przygotowań do ślubu dzieją się różne rzeczy,
w które jesteś zaangażowana.
Do tanga trzeba dwojga.
A co zrobiła twoja matka?
Matką sam się zajmę.
Uszanuj moje decyzje.
Traktuję cię jak własne dziecko.
Czy to źle?
Zięć nie może być jak własne dziecko.
To samo dotyczy synowej.
Dość tej hipokryzji.
Masz mnie za hipokrytkę?
Nie. Tak się po prostu mówi.
Rodzice mają często wygórowane oczekiwania,
nawet jeśli ich dzieci to popychadła.
Oczywiście nie mówię o tobie.
Mam ci zaufać?
Tak.
W porządku.
Muszę się jeszcze zastanowić,
zanim zdecyduję, czy ci zaufać.
Własnemu dziecku bym zaufała.
Ale ty nie chcesz, by cię tak traktować.
W takiej sytuacji, nie mogę ci zaufać.
Dziś prześlemy zweryfikowane procedury,
a potem wyznaczymy kolejną datę spotkania.
Proszę wstać.
To twój nowy prawnik?
Witam, jestem Jeon Sangjin.
Proszę dzwonić, w razie potrzeby.
Pomagam przy rozwodach.
Nie ma pan wstydu.
Przyganiał kocioł garnkowi.
Pogadamy w domu.
Od dzisiaj przestaję gotować. Jedz u Yuri.
Żebyś miała zdjęcia, jako dowody w sprawie?
Bez obawy. Zdjęcia już mamy.
ODCINEK 10
Chwileczkę.
Wyprowadzę się. Spakuj moje rzeczy.
Dlaczego ja?
Nie jestem twoją żoną.
Sam mam to zrobić?
Spakuj mnie. Jesteś tania.
Co powiesz Taewonowi?
Kto mu o tym powie?
- Ja. - Zróbmy to razem.
Pytasz, żeby mnie przed tym powstrzymać.
Masz rację. Jestem dżentelmenem.
Ostrzegam cię.
Pada śnieg.
Pierwszy raz w tym roku. Wszyscy zakochani są szczęśliwi.
Tak?
Miałem na myśli ciebie.
Biedna, musisz być ze mną.
Chodźmy.
Przeciwstawić się jej?
Niemożliwe, by moja siostra mnie zabiła.
Kto tam?
Zaraz zadzwonię policję.
Już zadzwoniłam.
A po co nam policja?
Jak zimno.
Co tak długo?
Po co przyszedłeś?
Mówiłaś, że nie masz gdzie się podziać. Nocą będzie ciężko.
Nie pójdę do ciebie.
Nie zabiorę cię tam.
Dlaczego? Boję się wracać do domu.
Zatem chodźmy.
- Jesteś taki łatwy! - Zwykle zgrywam niedostępnego.
- Co robisz? - Daj, ja poniosę.
Nie jest ciężka.
Przestań, pomogę ci.
Jak się zamyka te drzwi? Wyręczę cię.
Muszę włączyć alarm, tak?
A ty co? Książę na białym koniu?
Zaskoczona? Dziewczyny to lubią.
Czują się bezpiecznie. Lubisz to, co?
Skusiłem cię? Serce ci zatrzepotało?
Przyjechałeś motocyklem?
Nie, przecież pada śnieg.
To niebezpieczne.
Nie mam jeszcze menopauzy.
Podobam ci się, Deullae!
Też jesteś łatwa!
Poszło tak łatwo?
Coś tu nie gra.
Nie różnisz się od młodych dziewczyn.
Starsze kobiety powinny być inne.
Zrobiło mi się ciebie żal. Wydałeś mi się taki samotny.
Tak bardzo pragniesz bliskości, że posunąłeś się do tego.
Nie jestem lepsza. Znam to uczucie.
Idź przodem. Ja zamknę.
Zacznijmy od początku.
Daj mi rękę.
Cudownie. Odtrącono mnie dziś dwa razy.
Następnym razem będę przygotowany.
Będziesz się wahać całe życie, aż w końcu umrzesz w samotności.
JEONGHUN
Co tu robisz?
Halo?
Pracowaliśmy nad sprawą Dongbi. Nie myśl sobie.
Przecież nic nie mówię.
Pa, Sangjin. Dzięki za pomoc.
Poszedłem po auto, a ty w tym czasie wyszłaś bez słowa.
Robisz, co chcesz.
Kopę lat. Może skoczymy na drinka?
Uznałam, że to dobry pomysł.
Jak myślisz, czemu sobie poszłam?
Zawsze będziesz zależna od swoich rodziców?
Czemu nie odbierałaś telefonu?
Dobrze się z nim bawiłaś?
Czemu mnie w to wciągasz?
- Nie wtrącaj się. - Pójdę już.
Wygląda na to, że nadal świetnie się bawicie.
Znowu stroisz fochy?
Żebyś chciała wiedzieć.
Mam ku temu powody, w przeciwieństwie do ciebie!
On ma prawo być wściekły.
Zostaw go i porozmawiaj z nim jutro.
HYEYUN
ODRZUĆ
Nie odbiera.
Czemu miałby odebrać?
Olewałaś go cały dzień.
Też bym nie odbierał.
Nie mów tak o nim. Tylko ja mam do tego prawo.
Okaż trochę szacunku.
On jest inny.
Nie odchodzi tylko dlatego,
że ktoś nie odebrał telefonu.
Ranisz moje uczucia.
Gdy chodziliśmy ze sobą byłaś inna.
Czego trąbisz?
Jedź do przodu.
Zatrzymaj się!
Zjedź na pobocze!
- Miałem nie... - Odbiło ci?
Jeździsz tak ostro z nią w samochodzie?
Co jest?
Ja mu kazałam.
Nie popisuj się przed nią.
Myślisz, że jesteś kozak?
Nie powinieneś był tego robić.
A gdyby coś jej się stało?
Niepotrzebnie się wtrącałem.
Nic tu po mnie, więc spadam.
Zwariowałaś? Dlaczego to robisz?
A co mam robić?
Kiedyś byłeś bardziej ugodowy.
Nie odbierasz nawet telefonu.
Trzy razy dawałem ci szansę.
Za pierwszym razem, gdy pytałem, gdzie jesteś.
Za drugim, gdy pytałem o dzwonek.
A za trzecim, gdy spotkałem Sangjina u Dongbi
i pytałem, czy wiedziałaś, że ma się pojawić.
Za każdy razem to był Sangjin, tak?
Zgadza się.
Nie spotkałaś się z nim z powodu Dongbi.
Wściekłaś się na moją mamę i poszłaś odreagować.
Naprawdę chodziło o Dongbi.
Poszliśmy zgłosić zaginięcie.
Myślałam, że jako prawnik zna procedury.
Nie obchodziło cię, co się z nią stało.
Dongbi poleciała do Stanów po brata.
Dzwoniła do mnie w dniu zniknięcia.
Nie chciała, by ktokolwiek się dowiedział.
Nie jestem kimkolwiek. Nie wierzę jej.
Dzwoniła do ciebie, a do mnie nie?
Jest z tobą bliżej niż ze mną?
Może czuje się ze mną bardziej komfortowo.
A niby dlaczego?
Sama ją o to zapytaj. Ja mam to gdzieś.
A ja nie mam. Uraziła mnie.
Nie podoba mi się, że macie przede mną jakieś sekrety.
Myślisz tylko o sobie.
Myślałem, że jesteś inna od swojej matki,
ale niczym się nie różnisz.
Obrażasz moją matkę?
Myślenie o sobie nie jest złe.
Jak można uważać inaczej?
Gardzisz moją mamą?
Twoja matka żyje w luksusie
i nie musi się trudzić, żeby związać koniec z końcem.
Nie to, co moja mama.
Chroniła nas przed kłopotami.
Nie jest wysublimowana.
Czy to źle?
Nigdy nikogo nie oszukała.
Nie naciągała ludzi.
Czy miłość do dzieci to grzech?
Dlaczego zmieniasz temat?
Rozmawialiśmy o Jeonie Sangjinie.
Oszukałaś mnie.
I to niejeden raz.
Nie wybaczę ci, jeśli będziesz lekceważyć moją mamę.
Cześć, Deulja!
Czy ja umarłam?
Myślisz, że mnie znasz,
ale po tym jak umarłam, zostałam wybrana aniołem śmierci.
Zapomniałam całe moje poprzednie życie.
Po śmierci też masz ważną funkcję.
Pomóż mi wstać.
Deullae, jako że jesteś dziewicą,
nie możesz przejść na drugą stronę.
Co?
Słyszałaś, że brak miłości to grzech.
To twoje przewinienie.
Co ze mną będzie?
Musisz zostać na zawsze w zaświatach.
O, nie!
Twoja siostra
późno kładzie się spać.
Nadal pali się światło.
O czym myślisz?
Co tak patrzysz?
Możemy się chwycić za ręce?
Jasne.
Wcześniej nie chciałaś. Co się stało?
Nie wracam na noc do domu.
Coś nie tak? Najpierw potrzymajmy się za ręce.
Będziemy razem spać?
- Spać? - Będziemy?
Oczywiście, że tak.
Skąd ten pośpiech?
Nie wiadomo, kiedy umrzemy.
Muszę zrealizować swoje marzenia.
Co ty wygadujesz?
Naprawdę nigdy nie spałaś z mężczyzną?
Spałam.
Naprawdę spałam.
Nie kłam.
Łatwo rozpoznać, czy to twój pierwszy.
Powiedzieć mu prawdę?
Lubię to napięcie, zanim pójdzie się razem do łóżka.
Jest tak cenne, że nie warto się spieszyć.
Delektujmy się tym.
Nie chcę. Trzymanie się za ręce jest nudne.
Wracaj do domu!
Nie chcę!
To dlaczego jęczysz?
Nie mogę tam wrócić.
- Nie. - Zmierz się ze swoją siostrą.
Tak będzie lepiej.
Nie patrz tak na mnie. Pospiesz się.
Pozbywasz się mnie, bo trzymałam cię za rękę?
Cześć, Hyeyun.
Hyeyun?
Co tu robisz?
Właśnie wchodziłam.
Widziałaś Jeonghuna?
Tak. Dobranoc.
Co z nią?
Jest taka oziębła.
Nie wkurzaj mamy.
A co się stało?
Stresuje się rozwodem Hyejin.
Nie obciążaj jej swoimi problemami.
Hyejin się rozwodzi? Dlaczego?
Co cię to obchodzi?
- Deulja. - Na kolana!
Nie przy Hyeyun.
Wstydź się.
Ty zdziro!
Co robisz z tym niedorajdą?
W dodatku jeździ na motorze.
A jeśli młodo umrze?
Co z tego, że jest nic nie wart i może młodo umrzeć?
Najważniejsze, że go spotkałam.
Co ci odbiło na starość?
Zamierzasz się z nim związać?
Może tak, może nie.
Zrobię, jak będę uważać.
Przestań się o nas trząść.
Poznaj bogatego mężczyznę, i żyj długo i szczęśliwie.
Czemu tak się o nas boisz?
Nikt ci za to nie podziękuje.
Jesteś pijana? Nigdy się tak nie zachowywałaś!
Nie robię tego dla siebie.
Daj mi spokój. Mam 50 lat.
Nie pozostało mi wiele lat życia.
To nie powód, żeby młodo umierać.
Lepiej sprzedaj ten motor.
- Nigdy. - To wynocha.
Nie pozwolę ci umrzeć przede mną.
Bardziej boję się żyć, niż umrzeć.
Wyprowadzę się. Bez obawy.
Kompletnie ci odbiło.
Otwórz drzwi.
O co chodzi?
Musisz być bardzo zmęczona.
Tak to już jest.
Niech każdy żyje swoim życiem.
Dlaczego tak się o nas troszczysz?
Musimy się trzymać razem.
Nie mamy kasy ani koneksji.
Mamy tylko siebie.
Jeonghun coś mówił?
On i jego matka są dziwni.
Jak na bogaczy są skąpi.
Małżeństwo to nie interes.
Mogą wyłożyć więcej niż my.
Ona zyska córkę. Czemu jest taka wyrachowana?
O co chodzi?
Przytul mnie. Tylko przez chwilę.
Nie martw się.
Spotkam się z jego matką i pogadam z nią.
Przeprosiłam cię ostatnio?
Nie pamiętam, ale to nieważne dla naszej relacji.
Myślałem, że jesteś inna od swojej matki,
ale niczym się nie różnisz.
Ma głowę do interesów, więc myśli, że ślub to interes?
Chce na nim jak najwięcej zarobić?
Ciągle się kłóciliśmy, organizując ślub.
Codziennie się raniliśmy.
Nie będę tego dłużej tolerować.
Nie piszę się na to, wiedząc, co mnie czeka.
Oszukałaś mnie.
I to niejeden raz.
Jesteś.
Wiedziałem, że cię zastanę.
Znasz kod. Nie musisz dzwonić.
Nie mogę cię tak nachodzić.
Co robisz?
Potrzebuję psa.
Dlaczego?
Widziałam w filmie,
że w zimne dni Eskimos spał ze swoimi psami.
Dziś jest mi bardzo zimno.
Jak pogrzeb twojego brata?
Będziesz moim psem, czy nie?
Przecież jestem trzeźwy.
Mój brat
był wyjątkowym dzieckiem.
Mieliśmy tych samych rodziców,
ale bardzo się różniliśmy.
Byłam o niego zazdrosna.
Dlaczego umarł?
Hyeyun i Sangjin bardzo się kochali?
To mnie doprowadza do szału.
Jak mam zamknąć usta jej matce?
Ty egoisto!
Nie myślisz o tym, że ja też cierpię.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie zdołam cię pocieszyć.
Podobno jeśli na świecie
jest ktoś, kto cię rozumie,
to nigdy cię nie opuści.
On miał wszystko. Dlaczego?
Wszyscy byli na jego skinienie.
W Chinach jest takie przysłowie.
„Mężczyźni...
giną w imię lojalności,
a kobiety w imię miłości".
Ty ignorancie!
„Kobiety nakładają makijaż dla tych, których kochają".
Makijaż?
Kobiety nie poświęciłyby życia.
Chodzi mi o to,
że w tym przysłowiu jest ziarno prawdy.
Ludzie wiedzieli, jak trudno zdobyć czyjeś zaufanie.
Dałabyś się za to zabić?
Miałam...
szansę być dla niego tą jedyną.
- Miałam szansę! - Auć.
Miałam wtedy szansę!
Wiem, że mam być psem, ale nie ciągnij mnie za włosy.
Co jest?
Nie poddawaj się,
frajerze.
Nie umieraj.
Tato!
Tato?
Tato!
Cześć, tato.
Spójrz w tę stronę.
Nie. Niedługo będę.
Pewnie. Masz dr Yuna.
Wyślij do niego moich pacjentów.
Wieczorem mamy operację, więc przygotuj salę.
Musisz wracać do szpitala?
Tak.
Fajnie było.
Pierwszy raz widziałem z tobą Pororo.
Prawda, mamo?
Wcześniej chodziłem tu z mamą.
To prawda.
Przyszedłem tu z mamą,
bo mam wam coś do powiedzenia.
Skarbie?
Nie rób tego, proszę.
On ma już siedem lat.
Wie już trochę z telewizji i gier.
Owijanie w bawełnę może mu namieszać w głowie.
Tego właśnie się bałem.
Czego?
Tato, umierasz?
Dlatego jesteś dla mnie taki miły?
Nie, Taewon. Nie o to chodzi.
Nie martw się. Nie płacz.
Nie kłam.
Wiedziałem, że coś się stało.
Ja go wezmę.
Potrzebują cię w klinice.
W porządku. Otwórz drzwi.
Twoje rzeczy.
Spakowałaś je?
Pakowałam cię na wszystkie konferencje.
Bez obaw.
Spakowałaś dwie?
Zimowe ubrania zajmują więcej miejsca. Spakowałam też rzeczy wiosenne.
Pewnie się cieszysz, że się mnie pozbędziesz.
Sam tego chciałeś.
Idź już.
Nie powiedziałem Taewonowi o rozwodzie.
Ja mu powiem. Widziałeś, jak zareagował.
I tak nie było cię w domu. Nie będzie mu ciebie brakować.
Odwiedzaj go w weekendy.
Gdzie są ubrania na zimę?
W tej.
Wezmę tylko ją.
- O co chodzi? - Zatrzymam się u ciebie.
Co ty wyprawiasz?
Co się dzieje?
Napiłbym się piwa.
Nie miałeś wczoraj rozprawy?
Miałem.
Czuję się podle.
Mówiłem ci, żebyś poszedł na ugodę.
Nie ma nic gorszego.
Masz.
Po naszej rozprawie rozwodowej,
moja pierwsza żona płakała na schodach sądu.
Chciała zacząć od nowa.
Ledwo powstrzymałem łzy.
Myślałem, że za drugim razem będzie łatwiej.
Łatwiej? Bzdura.
Cierpienie nie robi się łatwiejsze.
Tęsknię za ojcem.
Był bardzo surowy.
Cały czas się uczył.
Czasem zostawał w domu,
ale mama mówiła, żebym dał mu spokój, bo jest zmęczony.
Powiedziałeś rodzicom?
Jeszcze nie.
Wybieram się do nich za tydzień.
Jak mój ojciec to przyjmie?
Nie był zwolennikiem tego małżeństwa, więc może się ucieszy.
Chcesz to jeszcze jakoś naprawić?
Skończyłem z nią.
Na procesie czułem się,
jakby mnie oskarżano o błąd w sztuce lekarskiej.
- Co? - Mogę się u ciebie zatrzymać?
Nie ma mowy.
Dlaczego? Siostra prawie pobiła mnie na śmierć.
Zostawię tylko swoje rzeczy.
Jest w kiepskim nastroju od rozwodu siostrzenicy.
Witam.
Cześć.
Możesz się zatrzymać, ale nie wprowadzaj się.
Ja byłem pierwszy.
Nie spodziewałam się tego.
Myślałam, że Deulja przesadza.
Mam gdzieś, co sobie myślisz.
Od razu wiedzieliśmy, czym to pachnie.
Żadnych kłótni w moim domu.
Idę do kliniki.
- Na razie. - Trzymaj się.
- Zjesz na mieście? - Tak.
Ja czy on?
Co?
Kto tu zostaje, ja czy on?
- Zostaniecie oboje. - Jak to?
Zostanę ja, czy ten drań?
Nie spotykajmy się.
Dopiero co zaprosiłeś mnie na randkę.
Wiem. Nigdy nie byłem w krótszym związku.
Zapomniałem, jak się zabiega o dziewczynę.
Jesteście tacy sami. Nie będę między wami wybierał.
Może zamieszkamy razem?
Czemu to zrobiłaś?
Nie skreślaj mnie tak szybko.
Jesteś zdesperowana?
Nigdy nie odpuszczasz?
Zakochałam się w tobie, gdy trzymaliśmy się za ręce.
Nie każę ci wybierać.
Nadal chcesz mnie zostawić?
Trzymaliśmy się za ręce, więc czas na pocałunek.
Już się całowaliśmy.
To było przed randką. Nie liczy się.
Nie wierzę ci!
Ale mam kaca.
Nie idziesz się kąpać?
Rano się nie kąpię.
Nie wierzysz w seks przed ślubem?
Co za sytuacja. Hotel, dziewczyna i brak seksu.
Chyba często lądujesz z dziewczyną w hotelu.
Nie udawaj, że to twój pierwszy raz.
Robiłeś wywiad o mnie?
Świat jest mały.
Przyjaciele mówili, że spotykałaś się z czyimś nieślubnym synem.
Nie popieram abstynencji,
ale z tobą spróbuję.
Zamów śniadanie, a ja się przebiorę.
O tej porze serwują śniadanie?
Tak, już tu kiedyś z kimś byłam.
Weź dla mnie stek.
Ja też cię nie kocham.
Czuję do ciebie sympatię.
Oboje wiemy, że to małżeństwo z rozsądku.
Musimy się szanować, skoro mamy tak żyć.
A ty szanowałeś te dziewczyny z hotelu?
Jesteś skryta, jakbyś coś ukrywała.
Myślałem, że się na mnie otworzysz.
Mieliśmy nie zdradzać sobie tajemnic.
Mam gdzieś twoje sekrety.
Chcę wiedzieć, czemu mi dokuczasz.
Myślisz, że ludzie plotkują tylko o mnie?
Mówią też wszystko o tobie!
Świat jest naprawdę mały.
Jeśli zawsze wściekasz się o takie drobiazgi,
lepiej nie bierzmy ślubu. Powiadomię moich rodziców.
Sam masz ciągle muchy w nosie.
Nie jesteś prawdziwym biznesmenem.
Mówiłeś, że małżeństwo to interes.
A teraz robisz aferę, bo coś ci nie pasuje.
Nie potrzebuję argumentów.
Mam dobrą intuicję.
Będę ostrożniejsza.
Nie chcę zrywać zaręczyn.
Wolę się później rozwieść.
Pójdziesz po to śniadanie?
- O co właściwie ci chodzi? - Zależy mi tylko na jednym.
Chcę się uwolnić od rodziców.
Po ślubie będziesz mógł inwestować.
Obie strony odniosą korzyści.
Sama sobie zamów śniadanie.
Ja idę pod prysznic.
Jesteś nieuprzejmy. Trzymajmy się zasad.
Tak jest.
Zamówisz sobie śniadanie?
Co?
Gdzie jesteś?
Nadal w hotelu.
Możesz rozmawiać?
- Tak, co jest? - Dongbi tu jest, więc możesz odetchnąć.
Mówiłeś jej, że się martwiłem?
Nie chciałem jej robić nadziei.
Co za różnica, skoro coś ukrywa?
Ludzie mają różne słabości.
Jeonghun!
- Mama przyszła. - Co robi u ciebie w pracy?
Spędziłem noc u Dongbi, więc nie byłem w domu.
Dobra. Pa.
Interes z uczuciami!
Człowiek ciągle się uczy.
Nabierasz złych nawyków.
Czemu nie wracasz do domu?
Wiem, że to twoja narzeczona, ale nie możesz tak robić.
Masz bujną wyobraźnię. Byłem u Dongbi.
Ma ciężki czas, z powodu problemów w domu.
Nieważne. Byliście sami?
Hyeyun nie będzie zachwycona.
Jesteśmy jak rodzeństwo. Hyeyun o tym wie.
Śmiem wątpić.
Nie wiesz, jakie są dziewczyny.
Lepiej nic jej nie mów.
Ja bym ci urządziła istne piekło.
Przestań się mieszać w moje sprawy.
Nie przejmuj się tak. To ci szkodzi.
Miałam już wychodzić. Jestem umówiona z panią Jeong.
Idziemy razem obejrzeć twoje nowe mieszkanie.
Mam pytanie.
Gdy strofowałaś Hyeyun,
skrytykowałaś interesy jej mamy?
Już ci wszystko wygadała?
Skrytykowałaś, prawda?
To wszystko?
Co jeszcze o mnie mówiła?
Spokojnie. Nic nie powiedziała.
Ostatnio o wszystko się wściekasz.
Mam swoje powody!
Wiem.
Dlatego nic nie mówię.
A jeśli chodzi o wnętrza nowego mieszkania,
to normalne, że urządza je panna młoda?
Ten ślub nigdy nie był normalny.
Zaraz znów zacznie na nas żerować.
Jestem ciekawa, jak sobie z tym poradzisz.
Powiedz coś. Wkurzyłeś się?
Nie.
Nie musisz mnie odprowadzać.
O czym myślisz?
O niczym.
Nie wybaczę ci, jeśli będziesz lekceważyć moją mamę.
Jak to, o niczym? Jesteś kompletnie nieobecny.
Co robisz?
Hej!
Gdzie mnie prowadzisz?
Co robisz?
Wybacz mi, mamo.
Co ci wybaczyć? O co chodzi?
Możesz mnie nazwać głupcem.
Pragnę Hyeyun. Nie mogę patrzeć, jak cierpi.
Najgorsze, że męczy się przeze mnie.
Wiem, że jej matka cię wkurza,
ale nie wchodź z nią w konflikt.
Chcesz teraz stawać na głowie?
Zainwestujmy więcej.
Stać nas. Wydajmy więcej na ślub.
Oni nie mają pieniędzy. Nie myśl, że nas lekceważą.
Nie wierzę, że mówi to mój syn.
Najchętniej bym cię przegoniła.
Mamo, jesteś elegancka. Masz klasę.
Nie oceniaj ich po majątku.
Dobrze. Wstawaj. To twoje miejsce pracy!
A jeśli ktoś cię zobaczy?
Wybrałem ustronne miejsce. Daj mi odetchnąć.
Nie sprzeciwiaj się mamie Hyeyun
i rób, co ci każe.
Dlatego właśnie ma cię za głupca.
Wiem, że postąpisz właściwie.
Wiem, że masz dobre serce.
Jesteś punktualna.
W biznesie wiarygodność to podstawa. Punktualność to sprawa oczywista.
Nie wiem, co powiedzieć.
Mam nadzieję, że Hyeyun nie mówiła, co sądzę o biznesie.
Które to piętro?
Wiem, że wcześniej ktoś tu mieszkał, ale to i tak straszna ruina.
Nareszcie mówi rozsądnie.
Nieprawdaż?
Kiedy wybudowano te bloki?
Około dziesięć lat temu.
Dość dawno.
Za kilka lat wartość mieszkań spadnie. Ciężko będzie je sprzedać.
Być może ugrzęzną tu na zawsze.
Wiedziałam, że to nie potrwa długo.
Nowe budynki też mają swoje wady.
Cena zależy od lokalizacji i dewelopera.
Cena się utrzyma.
Nowe mieszkania miewają syndrom chorego budynku.
Obecnie buduje się z ekologicznych materiałów.
Jesteś istną skarbnicą wiedzy.
W końcu wychowałam dzieci.
Pod względem wiedzy, nie dorastam ci do pięt.
Nie słyszałam o tym, żeby teściowie realizowali budżet.
Jestem kreatywna.
Nic dziwnego, że nie słyszałaś.
Sama mnie do tego namówiłaś.
Przyda im się nowa toaleta.
Trzeba będzie tu zrobić remont.
Pewnie tak.
Zrobię wycenę,
ale jeśli chcą tu wychowywać dzieci,
wystrój nie może być zbyt nowoczesny.
Nie wiem, ile dzieci planują,
ale maluchy wszystko niszczą.
Szkoda inwestować we wnętrza.
Mam za wszystko zapłacić? Jak się jej odgryźć?
Gdy już zrobimy wnętrza, zajmę się umeblowaniem.
Nie będę cię tym obciążać. Sama to zrobię.
Tylko meblami?
Ludzie są ważniejsi niż pieniądze.
Forsa potrafi nas zaślepić i zapominamy o człowieku.
Widać, że nie nadajesz się do biznesu.
Jesteś wyrachowana.
Co za brednie. Ale wygadana.
Ty bardziej liczysz się z pieniędzmi.
Przed naszym spotkaniem Jeonghun powiedział,
żebyśmy wyłożyli więcej pieniędzy, bo stać nas na to.
To go posłuchaj.
Widać, że to mój syn.
W naszym domu miłość była najważniejsza.
Gadaj sobie, co chcesz. Mogę cię słuchać cały dzień.
Widocznie się myliłam.
Nie można liczyć,
kto ile płaci.
Masz rację.
Wszystko się okaże w swoim czasie. Chodźmy.
Tym razem ze mną wygrała.
Jak dojedziesz do domu?
Wezmę taksówkę.
Podrzucę cię.
Benzyna jest teraz droga.
Co za arogancja.
Wolę jechać taksówką.
Czemu nie masz prawa jazdy?
Mój mąż i syn mnie wożą. Poza tym, jeżdżę taksówkami.
Nie można być zależnym od rodziny.
W końcu się zmęczą. Nie są twoją służbą.
Znów te kazania.
Nie mają nic przeciwko temu.
Myśl sobie, co chcesz.
Co?
Wiesz, jakie są zalety utraty męża?
A są jakieś zalety?
Niczego się nie boję.
Muszę dzielić się z dziećmi wszystkim, co mam.
Nie muszę przepraszać, że żyję.
Dlatego jest taka bezczelna.
Trzeba znać umiar.
Co za gnojek!
- Przestań! - Dam mu nauczkę.
Co za palant!
Ty debilu! Kto cię uczył jeździć?
Jeździsz jak baran. Jeszcze się śmiejesz?
Zjedź na pobocze!
Kretyn!
Zaraz ci...
Nie będę wysiadać.
- Dobranoc. - Pa.
Mam jej dość.
Miałaś jej pokazać mieszkanie.
Coś poszło nie tak?
Podwiozła mnie. Otarłam się o śmierć.
Jeździ jak wariatka.
Chyba chce mnie ostrzec.
Ma czelność wtrącać się w życie Hyeyun.
A wydaje się taka miła.
Jeszcze mnie popamięta.
Jak to?
Nie użyję siły, ale tak jej nagadam, że jej w pięty pójdzie.
Jest wygadana?
Tak, powiedziała, że ludzie są ważniejsi niż forsa.
Ja powinnam to powiedzieć.
Dlaczego na to nie wpadłam?
Odgryzałam się jej, ale stać mnie na więcej.
Zrobiłam to dla Jeonghuna, ale to marna pociecha.
Co powiedział Jeonghun?
Żeby dać im wolną rękę.
Nie chce ranić Hyeyun.
Jest mężczyzną. Pewnie czuje się odpowiedzialny.
Ma dobre intencje. Żal mi go.
Tylko nie rób z niego nieudacznika.
Co więcej mogę zrobić?
Mężczyźni powinni płacić więcej za ślub.
Nie przejmuj się. Poszukamy kursu retoryki.
W końcu ją przegadasz!
Żebyś wiedział.
TATA: Mama się poddała. Kochaj do woli.
Chcę z tobą pogadać. Wpadnę do ciebie.
Dzięki, że dzwonisz.
Mam parę spraw.
Porozmawiajmy spokojnie, bez zaciętości.
To dla twojej mamy.
Moja mama niczego nie potrzebuje.
Przestań jej znosić prezenty.
Moja mama ci to dała.
Powinnam je sama zwrócić,
ale nie mam odwagi.
Czemu to robisz?
Rozstańmy się.
Mnie też jest ciężko.
Jednostronna decyzja sprawi,
że nasze wysiłki pójdą na marne.
Wczoraj padał śnieg.
Serio?
Pierwszy raz w tym roku.
Gdy zaczęliśmy się spotykać,
też padał śnieg.
Jak spędzamy ze sobą czas?
Wszystko robią za nas matki.
Co z prezentami ślubnymi?
Żar, który powinien być w związku, już dawno zgasł.
Została tylko szara rzeczywistość.
To pierwszy powód rozstania.
A drugi...
jest ważniejszy niż pierwszy.
Cały czas czułam się gorsza,
choć myślałam, że to stłumię. Jednak znów się to odezwało.
Czemu urodziłam się w biednej rodzinie?
Czemu moja mama nie ma klasy?
Dlaczego mój tata
zmarł tak młodo?
Czuję się źle w towarzystwie twoich rodziców.
Zazdroszczę im tej miłości.
Twoja matka...
Jest taka pewna siebie, bo czuje się kochana.
Zazdroszczę jej tego.
Zazdroszczę ci takich rodziców.
Czasem próbuję to przezwyciężyć.
Hyeyun, to nie twoja wina.
Żyjesz w zgodzie ze sobą.
Zadręczam się,
próbując zmienić niskie poczucie wartości w siłę.
Próbuję sobie wmówić,
że kochasz mnie, bo jestem wspaniała.
Wmawiam sobie, że jestem godna szacunku.
Nasza miłość uległa rzeczywistości.
Zamiast sprawić, że jestem lepsza,
poczułam się przegrana.
Przepraszam.
Nie paliło ci się do ołtarza,
ale ja cię do tego namówiłam.
Naciskałaś mnie, ale zrobiłem to, bo cię kocham.
Nie bądź uparta. Zasługujesz na szacunek.
Masz mętlik w głowie i o wszystko się obwiniasz.
Zrobię wszystko, żebyś tak nie myślała.
Trzeci powód...
jest najważniejszy.
Kocham cię.
Myśl, że będę cię sobą obciążać,
bardzo mnie smuci.
Jako że kocham cię
bardziej niż samą siebie,
jak mogę cię stawiać w tak trudnej sytuacji?
Masz szansę odejść.
Przestań. Jestem między młotem a kowadłem.
Po ślubie będziemy rzadko widywać mamę.
- Będziemy żyć własnym życiem... - Ja chcę się z nią spotykać.
Współczuję jej.
Mam gdzieś, co o niej mówią,
bo wiem, jakie jest jej życie.
Wiem, przez co przeszła.
Nie mogę się od niej odwrócić.
Ja też będę dla niej dobry.
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
To nie w tobie leży problem, tylko we mnie.
Nie będziesz tego żałować?
Nie wiem.
Ale nie chcę wracać.
Zatem czemu płaczesz?
Nie płaczę.
W porządku.
Nie będę cię zatrzymywał.
Jeśli mogę ci dać jedynie
szarą rzeczywistość, muszę pozwolić ci odejść.
Jest już w domu?
Jak szybko wynajmę pokój?
Zaraz zobaczę.
O który pokój chodzi?
Ten!
Znajdźcie spokojną dziewczynę, która nie będzie wracać pijana.
Rany.
- Kto to jest? - Nieważne.
Rozumiem. Odezwę się.
Dobrze.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Co to było?
A co? Wynajmuję twój pokój.
Dlaczego?
Co mówiłam?
Przepraszam.
Wiedziałam.
Zobaczył twoją walizkę i poczuł się przytłoczony.
Od razu widać, że jest nieodpowiedzialny.
Nie masz szczęścia do mężczyzn.
Nie o to chodzi.
A o co?
Przede mną był ktoś inny.
- Miał dziewczynę? - Nie, chodzi o Dohyuna.
Wyniósł się?
Najwyraźniej. Jak mogłabym tam zostać?
Mam trochę godności.
Zatem wybieraj. Sprzedajesz rower, czy nie?
Zdecyduj!
Już wiem, jak on się czuł.
Mam tylko dwie możliwości?
Zamiast go zostawić albo sprzedać,
mogę cię namówić, żebyś pozwoliła mi jeździć.
Chyba żartujesz. Sprzedajesz go, czy nie?
Sprzedam go.
Odejdziesz od tego frajera, czy nie?
Zostawmy to tak, jak jest. Muszę dokonywać wyboru?
- Wynocha. - Rzucę go.
Chodzi o Hyeyun.
Była umówiona, ale nie przyszła.
Zadzwoń do niej.
Rozwodzi się, a nadal o nią dba.
Taewon.
Dlaczego myślałeś, że tata umrze?
Niedawno babcia powiedziała,
że gdy ludzie dziwnie się zachowują, to znaczy, że mogą umrzeć.
Martwiłem się o niego.
Tata nie umiera. Jest bardzo zdrowy.
Będzie się tobą opiekował, aż nie dorośniesz.
Daj buziaka.
- Taewon? - Tak, mamo?
Krzywo cię zapięłam.
Serio? Śmiesznie to wygląda.
Śmiesznie, co?
Jeśli źle się zapnie pierwszy guzik, cała piżamka jest krzywo zapięta.
Co teraz zrobimy?
Rozepnij i zapnij jeszcze raz.
Masz rację.
Mama i tata też są wykrzywieni,
bo źle zapięli pierwszy guzik.
Musimy je teraz rozpiąć
i zapiąć znowu, mieszkając osobno.
Nie będziecie już razem?
Tak. To się nazywa rozwód.
A co będzie ze mną?
Nic się nie zmieni. Będę przy tobie.
A tata będzie cię często odwiedzał.
To dlatego tata był dla mnie taki miły?
Żałował, że nie może spędzić z tobą więcej czasu.
Super ten rozwód.
Tata będzie mnie częściej odwiedzał,
a ja nadal będę mieszkał z tobą.
„Nie mogę powstać, jeśli temperatura jest za wysoka,
albo za niska".
Co to może być?
Chodzi o grad.
Coraz lepiej czytasz.
Halo?
Podaj mi Taewona.
Powiedziałam mu o nas.
Taewon,
mówi tata.
Tato?
Cześć, Taewon.
Co robisz?
Czytałem z mamą Grad to tańczący lód.
Synku, tata nie umiera.
Wiem. Mama mi powiedziała.
Będę miał więcej czasu, żeby się z tobą bawić.
Zabierzesz mnie na sanki, jak tata Seungmina?
Zabiorę cię wszędzie,
gdzie chcesz.
Rozwód jest fajny.
Nie martw się, tato.
Dobrze.
Dobranoc.
Dobranoc, tato.
W przedszkolu uczyli mnie,
że powinienem wam mówić, że wam kocham.
Dobrze. Dobranoc.
Pa.
Poszłyśmy z panią Ha zobaczyć wasze nowe mieszkanie.
Wczoraj rozmawiałam z Jeonghunem.
Musiał rozmawiać z matką.
Trochę to zajęło, ale zgodziła się na remont.
Nadal masz tę pożyczkę? Spłać ją.
Stać mnie na umeblowanie.
Słyszysz?
Co się stało?
Nic nie jadłaś. Co jest?
Wyznałem ci miłość w dniu pierwszej wypłaty.
Cudownie cię widzieć.
My się zmieniamy, miłość nie.
Jak go do tego namówiłaś?
Nie będziesz tego żałować?
Nie chcę wracać.
To nic. Stało się.
Hyeyun!
Masz szansę odejść.
Kocham cię.
Miłość przegrała z rzeczywistością.